طبق ماده 270 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری [مصوب 1378 - این قانون به موجب ماده 570 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 نسخ شده است]، در صورتی که با استنباط از قوانین در شعب دیوان عالی کشورو یا دادگاه ها آرای مختلفی صادر شود، به منظور ایجاد وحدت رویه در هیات عمومی دیوان عالی کشور مطرح می شود. در مانحن فیه شعبه 11 دیوان عالی کشور (تشخیص) رای شماره 1236/83/01-30/4/83 را نسبت به ماهیت قضیه صادر و برای اعمال ماده 690 قانون مجازات اسلامی احراز مالکیت شاکی تصرف عدوانی را ضروری دانسته است. اما رای شماره 3620/13-24/11/83 شعبه 13 دیوان عالی کشور (تشخیص) در خصوص تقاضای اعاده دادرسی است لیکن وارد ماهیت موضوع شده و برای اعمال ماده 690 مرقوم سبق تصرف شاکی و لحوق تصرف مشتکی عنه را کافی دانسته است و حال آنکه شعبه 13 در مقام رسیدگی به تقاضای اعاده دادرسی فقط باید تقاضا را با شقوق هفتگانه ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری تطبیق داده و در صورت منطبق بودن، اعاده دادرسی را تجویز، در غیر این صورت رد نماید.
بنا به مراتب به نظر اکثریت اعضای هیات عمومی دیوان عال کشور موضوع از موارد مقرر در ماده 270 قانون آیین دادرسی در امور کیفری تشخیص داده شد.