تخلفات و مجازات انتظامی قضات

خلاصه کاربردی مواد ۱۴ تا ۲۰ قانون نظارت بر رفتار قضات ماده ۱۴: برای گروهی از تخلفات سبک‌تر، مانند نقص در تنظیم اوراق، عدم حضور بدون عذر موجه، بی‌نظمی اداری، اهمال در انجام وظایف و اعلام نظر ماهوی پیش از صدور رأی، مجازات انتظامی درجه ۱ تا ۴ پیش‌بینی شده است. ماده ۱۵: برای تخلفاتی مانند صدور رأی غیرمستند یا غیرمستدل، غیبت طولانی‌تر، تعیین وقت خارج از نوبت بدون علت موجه، رعایت نکردن مقررات صلاحیت، رفتار خارج از نزاکت، تأخیر بیش از یک ماه در صدور یا اجرای رأی و خودداری از اعلام تخلفات اشخاص مرتبط، مجازات درجه ۴ تا ۷ پیش‌بینی شده است. ماده ۱۶: برای تخلفاتی شدیدتر، مانند سوءاستفاده از اموال دولتی، عمومی یا توقیفی، خودداری از اعتبار دادن به اسناد ثبتی بدون جهت قانونی، نپذیرفتن مستندات و لوایح طرفین، ترک خدمت طولانی و استنکاف از رسیدگی، مجازات درجه ۶ تا ۱۰ پیش‌بینی شده است. ماده ۱۷: برای تخلفاتی مانند گزارش خلاف واقع و مغرضانه، اشتغال به مشاغل ممنوعه، خارج کردن مستندات از پرونده، خروج از بی‌طرفی، پذیرش هدیه یا خدمت غیرمتعارف و رفتار خلاف شأن قضایی، مجازات درجه ۸ تا ۱۳ پیش‌بینی شده است. ماده ۱۸: اگر قاضی از قوانین موضوعه تخلف کند و برای آن تخلف، مجازات انتظامی خاصی تعیین نشده باشد، حسب مورد مجازات انتظامی تعیین می‌شود. ماده ۱۹: در صورت وجود شرایط خاص و اهمیت تخلف، مرجع رسیدگی می‌تواند در حدود قانون، درجه مناسب مجازات را تعیین کند. ماده ۲۰: اگر یک رفتار دارای چند عنوان تخلف باشد، مجازات شدیدتر اعمال می‌شود. همچنین تکرار تخلف در مهلت مقرر می‌تواند باعث تشدید مجازات شود. برای متن کامل و رسمی، به پایگاه قوانین مجلس یا سامانه قوانین و مقررات کشور مراجعه شود.